作词 : DLej

A—aaah—

Eh-heey—eh-heey—

Tog‘lar uzoq turar,

o‘zini baland demas,

Daryolar uzoq oqar,

qayerga yetishini aytmas.

Faqat inson qalbi

so‘rayverar yana va yana,

Nima topish uchun

bu yo‘ldan yuraman?

A—aaah—

Havoga tarqalgan nafas,

shamol bo‘sh daladan o‘tadi,

Hech narsa qoldirmaydi,

ortiga qayrilib qaramaydi.

Bulutlar osmon kezadi,

hech qayerda to‘xtab qolmaydi,

Ushlamoqchi bo‘lgan qo‘llarda

hech narsa qolmaydi.

Bo‘sh qolgan qalbga esa

butun dunyo sig‘adi.

Eh-heey—eh-heey—

Yashash degani

biror narsa qo‘shish emas,

Qatlam-qatlam

qo‘yib ketish yo‘lidir.

A—aaah—

Bir barg tushsa,

o‘rmon yana jim bo‘ladi,

Bir to‘lqin o‘tsa,

daryo yana tiniqlashadi.

Insonning g‘ami ham

bundan farq qilmaydi.

Eh-heey—eh-heey—

Ko‘p narsaga ega bo‘lish

dunyoni keng qilmaydi,

Hech narsa bo‘lmaganda esa

osmon ko‘rinadi.

A—aaah—

Tog‘ ham menman,

daryo ham menman,

Oqayotgan nafas ham menman,

Bu keng olam ichida

men — vaqtincha kelgan shamolman.

Eh-heey—eh-heey—

Shamol bo‘lib,

tuproq bo‘lib,

Yana tabiatga

qaytib boraman.